Öncelikle Galatasaray’ı tebrik edelim. Kolay değil 4 yıl üst üste şampiyon olmak. Okan hoca ve talebeleri her türlü övgüyü hak ediyor. Tabii Galatasaray yönetimini de tebrik etmek gerekiyor. Özellikle 4 sene önce İcardi’yi sonra Osimhen’i transfer ederek şampiyonlukta büyük rol oynadılar. Türkiye Ligi’nde doğru transferle ve paraya kıyarak şampiyon olunacağını da kanıtladılar.

İlk 45 dakikada Galatasaray o kadar hayal kırıklığı bir futbol oynadı ki akıl alır gibi değil.

Coşku yok, heyecan yok, hırs yok, oyun yok. Yani hiçbir şey yok.

Ve bu bir şampiyonluk maçı. Ama öyle bir hava vardı ki futbolcuların sanki bundan haberi yoktu. Maç öyle gitti ki Galatasaray sanki devre arasında Antalya’da yapılan kampta Antalyaspor ile hazırlık maçı yapıyordu.

Aslında Antalya bile maç içinde şaşkına döndü diyebiliriz. Galatasaray ataklarını çok rahat önlediler. Baktılar rakip lay lay lom oynuyor, hücumda hareketlendiler ve uzatma dakikalarında gerçekten nefis bir gol attılar. Özellikle Soner’in kafa vuruşu ince ve akıl doluydu. Zor ve güzel bir goldü.

Bu ilk yarıda Yunus biraz hareketliydi ve etkiliydi. Benim dikkatimi çeken başka oyuncu da yoktu. Osimhen gereksiz yere sinirliydi. Bir iki pozisyon geldi onları da harcadı.

2. yarı toparlar dedik. Yine toparlayamadı. Üstüne üstlük Soner bu sefer serbest vuruştan yine müthiş bir gol attı.

Ama işte o golün ardından belki de ligin en kader anı geldi. Daha neredeyse Antalya’nın gol sevinci sürerken Osimhen öyle bir penaltı aldı ki ligin kaderini tayin etti. Penaltı mı değil mi onu hakem hocalarına bırakalım. Bence bir müdahale var ama yeterli mi değil mi onu bilemiyorum. Ama bu penaltı Galatasaray’ı ayağa kaldırdı. Eğer Galatasaray bu şansı yakalamasaydı bu maç çok enteresan yerlere gidebilirdi.

Zaten Osimhen’in penaltı golünden sonra Galatasaray fişi çekti. Önce Osimhen’in dokunuşu Antalyalı oyuncuya çarpıp gol oldu. Son dakikada ise Kaan Ayhan Galatasaray’ın şampiyonluğunu ilan etti.