Farelerle uğraşan doktorun sözleri oldukça ilginçti ve kamuoyunda tartışmalara neden oldu. Ne demişti Oytun Erbaş özet olarak “mütevaziliği öğrenmemiz gerekiyor bunun sonu yok kuru fasulyedeki protein ile, etteki protein aynı. Asgari ücreti 50 olsa 50 harcarlar, 100 verin yüz harcarlar insanlar, bunun sonu yok, fakir hayat fakir tipi hayat en sağlıklı hayattır.”
Farelerden ilham alan Oytun Erbaş’ın başka bir videosunda cağ kebabı restoranındaki eski görüntülerinde etin, kuzu etinin protein değeri yaşam ömrünü uzattığı çocuklara mutlaka yedirilmesi gerektiği gibi faydalarından bahsediyor… Toplumda bu ikiyüzlülükten bıktık be kardeşim.
Tarih boyunca ömrü savaşla geçmiş, cepheden cepheye koşmuş bir milletin çocukları iki gün gün yüzü görmesin mi? Yoksul hayatın daha huzurlu olduğu algısını yaratma çabası nedir? Nedir bu fakir edebiyatı… Türkiye de açlık sınırının 20 bin TL seviyesinde olduğundan haberin var mı?
O zaman ulaşamadığımız imkanlara karşı et bulamazsak kuru fasulye gibi alternatif muadillerini mi arayacağız…
Serinlemek için çay, tansiyon için ayran, sara krizine soğan, deliliğe üfürük, apandisite sıcak tuğla, tatil için köye bacanağın yazlığına yanlama… Bu işin nerde duracağını kestirmek sürprizlerle dolu olur…
Dünya ülkelerinde kırmızı et tüketiminde Afrika ülkelerinden daha gerideyiz. Hani şu duyularımız ve duygularımızla oynayan kurbanlarımızı Afrika’ya göndermek için Türk milletini aldatan, dernek, tarikat cemaatler aracılığıyla kurban hissesi toplanan Afrika ülkelerinden…
Bu benim tespitim değil, Türkiye’de yaşayan ünlü bir Afrikalı arkadaşımın sözleri bunlar, bizim nasıl kandırıldığımızı Afrika’da kırmızı etin ucuz olduğundan herkesin et tükettiğinden bahsetti. Sadece beyaz et tavuk etinin pahalı olduğunu tüketiminin o yüzden az olduğunu belirtti.
Bu birkaç hafta asgari ücret fiyatlarından sebep, fakir edebiyatlarını fakirliğin daha hayırlı olduğunu, fakirlerin cennete ilk girecek kişiler olduğunu hatta normal insandan 500 sene daha evvel cennete gireceklerini, Sahabe hikayelerini duyacak gibiyiz.
