EVRİN GÜVENDİK / Ankara – Bulgular, TBMM Akran Zorbalığı Alt Komisyonu raporuna da yansıdı. Bakanlığın “Çocukları Suça Sürükleyen Faktörler Projesi” kapsamında yürüttüğü ilk araştırma, İstanbul, Ankara ve İzmir’de, SSÇ’lerle temaslı birim yetkilileri, çocuk kapalı ceza infaz kurumları ve eğitimevlerindeki çocuklarla yapıldı.

Aile, eğitim…

Çalışmada 92 yetkilinin görüşlerine başvurulurken, hırsızlık suçu özelinde profil ve faktör analizi için 18’i kız olmak üzere toplam 120 çocukla görüşüldü. Araştırmaya göre, çocukların suça sürüklenmesinde 4 temel unsur öne çıktı: “Aile yapısında bozulma, eğitimden kopma, çevresel risk alanları ve sosyal çevre.” Ailede suç öyküsü, ebeveyn ayrılığı ve ilgisizlik; aidiyet ve kabul görme ihtiyacı ve suça yönelimle sonuçlanabiliyor. Araştırmada, okuldan uzaklaşan çocukların sokakta daha fazla zaman geçirdiği ve suçla temas riskinin arttığı vurgulandı. 

Hırsızlık suçu

Aidiyet arayışı, özdeşim ihtiyacı, akran etkisi, duygu düzenleme güçlükleri ve “hızlı kazanç” algısının, çocukları hırsızlığa yönelten başlıca psikososyal etkenler olduğu belirtildi. Bu yönüyle hırsızlık, çocuk suçluluğu içinde hem en görünür hem de karmaşık alanlardan biri olarak değerlendirildi.

Dijital bağımlılık

İçişleri’nin ikinci araştırması ise Ankara’da, Altındağ, Keçiören ve Sincan ilçelerinde yürütüldü. Çalışmada 10-14 yaş grubundaki öğrencilerin bulunduğu 3 ortaokul ile 15-19 yaş grubundaki gençlerin eğitim gördüğü liselerde yapıldı. Bulgulara göre, yaş, dijital oyun ve sosyal medya kullanım süresi arttıkça akademik başarı düşüyor. Araştırma, çocuk ve gençlerin yaşadıkları mahallelerde suç ve şiddetin yaygın olduğunu da ortaya koydu. Katılımcıların yaklaşık 3’te 1’inin bir yakınının cezaevinde bulunduğu, 4’te 1’inin fiziksel şiddete maruz kaldığı ya da şiddet uyguladığı belirlendi. Benzer şekilde, 3’te 1’inin sözel şiddete başvurduğu ya da buna maruz kaldığı, yine önemli bir bölümünün duygusal şiddet deneyimi yaşadığı tespit edildi.